ΜΑΡΙΑ ΒΛΑΧΟΥ

ΑΘΛΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ
ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΕΡΑ!


Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΗ

ΘΥΜΑΜΑΙ.
Ταξιδεύω μόνη, 20 μίλια ταχύτητα αέρα.
Πρέπει να κρεμαστώ.
Τα πόδια δεν ακούν.
Η καρδιά στους 175.
Πρέπει να δουλέψω.
Κάπου έξω κάποια αντίπαλος δουλεύει πιο πολύ από μένα,με περισσότερη βοήθεια.
Πρέπει να δουλέψω.
Σκέφτομαι τον πατέρα μου "Όχι μόνη στις υψηλές εντάσεις".
Αν σπάσει το άλμπουρο τι θα κάνω?
Όμως πρέπει να δουλέψω.
Τα υλικά εινα δεύτερα,μη χαλάσω τα καινούρια.
Ξέρω πόσο αντέχει το άλμπουρο.
Ξέρω?
Νυχτώνει,πρέπει να μαζευτώ.
Κοιτάζω,κανείς στη θάλασσα.
Λέω να μείνω λίγο.
Ένα όρτσα μέχρι το Καλαμάκι και βγαίνω.
'Εχω αρχίσει να κρυώνω.
Μαζεύομαι,πάμε πίσω.
Φτάνω λιμάνι.
Κοιτάζω πίσω να δω τη θάλασσα.
Ωραία ήταν και σήμερα.
Κάπου έχω αφήσει το τρέιλερ.
Πρέπει να πλύνω το σκάφος.
Κρυώνω.
Υπομονή.
Πρέπει να το πλύνω.
Το αγαπώ.
Καλά μου έχει κάνει συντροφιά στις μοναξιές μου.
Το σκεπάζω να μην κρυώνει και πάω να αλλάξω να μην κρυώσω κι εγώ.
Κάνω μπάνιο,ζεστάθηκα.
Παίρνω την τσάντα μου,διπλό το βάρος,τα ρούχα βρεγμένα.
Χέρια πόδια βαριά από κούραση.
Συναντώ ανθρώπους από τον όμιλο "Ώραίο αέρα είχε σήμερα!" μου λένε,τι να πεις?
Αύριο πάλι.
ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΜΕΡΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια: